Odalarımızın Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun ve İkincil Mevzuata Yönelik Görüş ve Değerlendirmeleri

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun ile tüketicilerin ekonomik çıkarlarının korunması, bilgilendirilmesi ve haklarının güvence altına alınması amaçlanmaktadır. Bununla birlikte, Kanunun uygulanması sırasında özellikle mesafeli sözleşmeler, ayıplı mal ve hizmetler, garanti uygulamaları, satış sonrası hizmetler, abonelik sözleşmeleri ve tüketici uyuşmazlıklarının çözümü alanlarında çeşitli sorunlarla karşılaşılabilmektedir.

1. Tüketicilerin hakları konusunda yeterli bilgiye sahip olmaması
Sorun: Tüketicilerin sahip oldukları hakları, başvuru yollarını ve başvuru sürelerini yeterince bilmemesi, hak kayıplarına ve uyuşmazlıkların büyümesine neden olabilmektedir.
Çözüm önerisi: Tüketici haklarına ilişkin bilgilendirme ve farkındalık çalışmalarının artırılması; özellikle dijital platformlar, sosyal medya ve e-Devlet üzerinden sade ve anlaşılır bilgilendirme yapılması.

2. Mesafeli satışlarda yaşanan sorunlar
Sorun: İnternet ve sosyal medya üzerinden yapılan satışlarda ürünün tüketiciye geç ulaşması, farklı veya ayıplı ürün gönderilmesi, cayma hakkının kullanımında güçlük çıkarılması ve bedel iadesinin geciktirilmesi gibi sorunlarla karşılaşılabilmektedir.
Çözüm önerisi: E-ticaret ve sosyal medya üzerinden yapılan satışların etkin şekilde denetlenmesi, satıcıların tüketici mevzuatına ilişkin yükümlülüklerinin açık biçimde ortaya konulması ve cayma hakkı ile bedel iadesi süreçlerinin daha etkin izlenmesi.

3. Ayıplı mal ve hizmetlerde ispat ve süreç sorunları
Sorun: Tüketicilerin ayıbın tespiti, servis raporları, bilirkişi incelemeleri ve seçimlik hakların kullanılması aşamalarında zaman ve maliyet açısından güçlük yaşayabilmesi.
Çözüm önerisi: Ayıplı mal ve hizmetlere ilişkin başvuru süreçlerinin sadeleştirilmesi, teknik inceleme gereken durumlarda tüketicinin ek maliyetlerle karşılaşmasının önlenmesi ve yetkili servis süreçlerinde standart uygulamaların geliştirilmesi.

4. Garanti ve satış sonrası hizmetlerde yaşanan sorunlar
Sorun: Ürünlerin garanti kapsamında olmasına rağmen servis süreçlerinin uzaması, tüketicinin ürünün onarım durumunu takip etmekte zorlanması veya aynı arızanın tekrarlanması gibi sorunlar yaşanabilmektedir.
Çözüm önerisi: Yetkili servis süreçlerinin dijital olarak izlenebilmesi, servis işlemlerine ilişkin kayıtların standartlaştırılması ve tüketicinin onarım, değişim veya diğer yasal hakları konusunda açık şekilde bilgilendirilmesi.

5. Abonelik sözleşmelerinde fesih ve iptal sorunları
Sorun: Aboneliklerin başlatılmasının kolay olmasına karşın fesih işlemlerinin daha karmaşık hale getirilmesi, tüketicilerin farklı kanallara yönlendirilmesi veya fesih sonrasında ücretlendirmelerin devam etmesi şikâyet konusu olabilmektedir.
Çözüm önerisi: Abonelik başlatma ve fesih işlemlerinde eşdeğer kolaylık sağlanması, fesih taleplerinin elektronik ortamda kolayca iletilebilmesi ve tüketicinin fesih sonrasında ücretlendirme yapılmadığına ilişkin açık bilgilendirilmesi.

6. Tüketici sözleşmelerinin karmaşık ve anlaşılması güç olması
Sorun: Sözleşmelerde kullanılan hukuki ve teknik ifadelerin tüketiciler tarafından anlaşılmasının zor olması, özellikle ek ücretler, cayma koşulları, otomatik yenileme ve cezai şartlar konusunda tüketicinin yeterince bilgilendirilememesine neden olabilmektedir.
Çözüm önerisi: Tüketici sözleşmelerinde sade ve anlaşılır dil kullanımının yaygınlaştırılması; ücret, süre, cayma, fesih ve tüketiciye getirilen mali yükümlülüklerin sözleşmede açık ve görünür şekilde belirtilmesi.

7. Tüketici uyuşmazlıklarında süre ve iş yükü sorunları
Sorun: Tüketici hakem heyetleri ve diğer başvuru mekanizmalarında başvuru sayısının yoğun olduğu dönemlerde karar süreçlerinin uzayabilmesi ve tarafların süreç hakkında yeterli bilgiye ulaşamaması.
Çözüm önerisi: Dijital başvuru ve dosya takip sistemlerinin geliştirilmesi, iş yükünün bölgesel olarak dengelenmesi ve tüketicinin başvurusunun hangi aşamada olduğunu kolaylıkla takip edebilmesinin sağlanması.

8. Sosyal medya ve dijital pazarlama uygulamalarından kaynaklanan sorunlar
Sorun: Sosyal medya üzerinden yapılan satışlarda satıcının kimliğinin ve iletişim bilgilerinin tespit edilmesinin güçleşmesi; yanıltıcı reklam, sahte indirim ve gerçeği yansıtmayan ürün/hizmet tanıtımlarıyla karşılaşılabilmesi.
Çözüm önerisi: Dijital ticaret ve sosyal medya satışlarına yönelik denetimlerin artırılması, satıcıların doğrulanabilir bilgilerle faaliyet göstermesinin teşvik edilmesi ve yanıltıcı reklam uygulamalarına karşı hızlı müdahale mekanizmalarının geliştirilmesi.

9. Fiyat, indirim ve kampanyalarda şeffaflık sorunu
Sorun: İndirim kampanyalarında önceki fiyatın doğru gösterilmemesi, kampanya koşullarının yeterince açık belirtilmemesi veya tüketicide gerçekte olduğundan daha yüksek bir indirim yapıldığı algısının oluşturulması.
Çözüm önerisi: İndirim ve kampanya bilgilerinin tüketicinin kolaylıkla karşılaştırma yapabileceği şekilde sunulması, fiyat değişikliklerinin etkin biçimde denetlenmesi ve ihlal tespitinde caydırıcı yaptırımların uygulanması.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun uygulanmasını sağlamak amacıyla çıkarılan yönetmelik, tebliğ, yönerge ve kılavuzlar; tüketicilerin haklarının korunması ve uygulamada birlik sağlanması açısından önemli bir işlev görmektedir. Bununla birlikte, ikincil mevzuatın hazırlanması, güncellenmesi ve uygulanması aşamalarında gerek tüketiciler gerekse işletmeler ve uygulayıcılar açısından çeşitli sorunlarla karşılaşılabilmektedir.

1. İkincil mevzuatın sık değişmesi ve uygulamada belirsizlik oluşması
Sorun: Yönetmelik, tebliğ ve diğer düzenlemelerde yapılan değişikliklerin kısa aralıklarla yürürlüğe girmesi, özellikle işletmelerin ve uygulayıcıların güncel düzenlemeleri takip etmesini zorlaştırabilmektedir.
Çözüm önerisi: Değişikliklerin mümkün olduğunca toplu ve bütüncül şekilde yapılması, yürürlük tarihinden önce yeterli uyum süresi verilmesi ve yapılan değişikliklerin karşılaştırmalı olarak gösterildiği güncel mevzuat rehberlerinin yayımlanması.

2. Farklı ikincil mevzuat düzenlemeleri arasında uyum sorunları
Sorun: Aynı konuya ilişkin farklı yönetmelik, tebliğ veya kılavuzlarda kullanılan kavram ve uygulama esaslarının birbirinden farklı olması, uygulamada tereddüt ve yorum farklılıklarına yol açabilmektedir.
Çözüm önerisi: İkincil mevzuatın belirli dönemlerde bütüncül olarak gözden geçirilmesi; çelişen veya mükerrer hükümlerin giderilmesi ve ortak kavram, tanım ve uygulama esaslarının kullanılması.

3. Uygulama esaslarının yeterince açık olmaması
Sorun: Bazı düzenlemelerde hükümlerin genel ifadeler içermesi, işletmeler ve denetim birimleri tarafından farklı yorumlanabilmesine neden olabilmektedir.
Çözüm önerisi: Uygulamada tereddüt oluşturan konuların açık biçimde düzenlenmesi ve gerektiğinde örnek olaylar, soru-cevap dokümanları, uygulama rehberleri ve kılavuzlarla desteklenmesi.

4. Kılavuz ve rehberlerin mevzuatla ilişkisinin uygulamada net olmaması
Sorun: Kılavuzlarda yer alan açıklama ve uygulama esaslarının hangi durumlarda bağlayıcı veya yol gösterici olduğunun yeterince açık olmaması, uygulayıcılar açısından tereddüt oluşturabilmektedir.
Çözüm önerisi: Kılavuz ve rehberlerin hukuki niteliğinin açıkça belirtilmesi; kanun, yönetmelik, tebliğ ve kılavuz arasındaki hiyerarşik ilişkinin uygulayıcılar açısından anlaşılır hale getirilmesi.

5. Dijital ticaret ve yeni iş modellerine ilişkin düzenlemelerin yetersiz kalması
Sorun: E-ticaret, sosyal medya üzerinden satış, pazar yerleri, abonelik temelli dijital hizmetler ve benzeri yeni ticari modeller hızlı şekilde gelişmekte; mevcut ikincil mevzuat bu gelişmelere aynı hızda uyum sağlayamayabilmektedir.
Çözüm önerisi: Dijital ticaret alanındaki gelişmelerin düzenli olarak izlenmesi ve tüketicinin korunmasına yönelik ikincil mevzuatın teknolojik gelişmelere uyum sağlayacak şekilde güncellenmesi.

6. İşletmeler açısından mevzuata uyum maliyetlerinin yüksek olması
Sorun: Özellikle küçük ve orta ölçekli işletmeler açısından yeni düzenlemelerin takip edilmesi, sözleşme ve satış süreçlerinin değiştirilmesi ve teknik altyapının güncellenmesi ilave maliyet ve idari yük oluşturabilmektedir.
Çözüm önerisi: Yeni düzenlemelerde işletmelerin uyum sağlayabilmesi için makul geçiş süreleri tanınması; KOBİ’lere yönelik sadeleştirilmiş rehberler, örnek dokümanlar ve bilgilendirme faaliyetleri hazırlanması.

7. Mevzuatın uygulanmasında bölgesel ve kurumsal farklılıklar
Sorun: Aynı düzenlemenin farklı illerde veya farklı denetim birimlerince farklı yorumlanması, işletmeler açısından öngörülebilirlik sorununa ve uygulama birliğinin bozulmasına neden olabilmektedir.
Çözüm önerisi: Denetim ve uygulama birliğini sağlamak amacıyla merkezi düzeyde ortak uygulama rehberleri hazırlanması, düzenli koordinasyon toplantıları yapılması ve tereddütlü hususlara ilişkin merkezi görüşlerin uygulayıcılara zamanında iletilmesi.

8. İkincil mevzuat hazırlanırken sektör ve paydaş görüşlerinin yeterince alınmaması
Sorun: Düzenlemelerin uygulamadaki etkilerini en iyi bilen tüketici örgütleri, sektör temsilcileri, esnaf ve işletmelerin görüşlerinin yeterince alınmaması, uygulamada öngörülmeyen sorunların ortaya çıkmasına neden olabilmektedir.
Çözüm önerisi: Yeni düzenleme ve önemli değişikliklerde ilgili kamu kurumları yanında tüketici kuruluşları, meslek kuruluşları, sektör temsilcileri ve diğer paydaşların görüşlerinin sistematik şekilde alınması.

9. Bilgilendirme ve mevzuata erişim sorunu
Sorun: Tüketicilerin ve işletmelerin çok sayıda ikincil mevzuat düzenlemesini takip etmekte zorlanması, mevzuatın doğru uygulanmasını güçleştirebilmektedir.
Çözüm önerisi: Güncel mevzuatın tek bir dijital platform üzerinden erişilebilir hale getirilmesi; yürürlükteki düzenlemelerin konu bazında sınıflandırılması ve sadeleştirilmiş bilgilendirme metinleri hazırlanması.

10. Uygulama sonuçlarının düzenli olarak değerlendirilmemesi
Sorun: Çıkarılan ikincil mevzuatın sahadaki etkisinin ve ortaya çıkan uyuşmazlıkların sistematik biçimde analiz edilmemesi, gerekli güncellemelerin gecikmesine yol açabilmektedir.
Çözüm önerisi: Düzenlemelerin uygulanmasına ilişkin şikâyet, denetim, tüketici hakem heyeti ve yargı kararlarının belirli dönemlerde analiz edilmesi ve elde edilen sonuçların mevzuat güncelleme süreçlerine aktarılması.

Tüketicinin korunmasına ilişkin mevzuatın etkinliğinin artırılması ve uygulamada ortaya çıkan yeni ihtiyaçlara cevap verilebilmesi amacıyla aşağıdaki hususların değerlendirilmesinin faydalı olacağı düşünülmektedir:

1. Dijitalleşme ve yeni tüketici ilişkileri
Dijital platformların, mobil uygulamaların, sosyal medya üzerinden yapılan satışların ve abonelik modellerinin yaygınlaşmasıyla birlikte tüketici ile satıcı arasındaki ilişkinin niteliği değişmektedir. Mevzuatın bu yeni ticari modelleri açık şekilde kapsayacak ve tüketicinin haklarını koruyacak şekilde geliştirilmesi önem arz etmektedir.

2. Yapay zekâ ve algoritmik uygulamaların tüketici üzerindeki etkileri
Yapay zekâ destekli fiyatlandırma, kişiselleştirilmiş reklamlar, otomatik karar verme ve öneri sistemlerinin yaygınlaşması yeni tüketici sorunlarını beraberinde getirmektedir. Tüketicinin hangi verilerin kullanıldığı, kararların nasıl oluşturulduğu ve ticari uygulamaların hangi esaslara dayandığı konusunda yeterli bilgilendirilmesinin sağlanması önemlidir.

3. Gizli ücret ve ek maliyetlerin önlenmesi
Ürün veya hizmetin reklam ve tanıtımında belirtilen fiyat ile ödeme aşamasında tüketiciden talep edilen toplam bedel arasında farklılık oluşabilmektedir. Tüketicinin kararını etkileyebilecek vergi, hizmet bedeli, işlem ücreti, teslimat bedeli ve benzeri tüm zorunlu maliyetlerin mümkün olduğunca başlangıç aşamasında açıkça gösterilmesi sağlanmalıdır.

4. Abonelik ve otomatik yenilenen hizmetler
Dijital içerik, iletişim, üyelik ve benzeri abonelik hizmetlerinde otomatik yenileme uygulamalarının tüketici açısından daha şeffaf hale getirilmesi gerekmektedir. Abonelik yenilenmeden önce tüketiciye açık ve anlaşılır bir hatırlatma yapılması ve iptal işlemlerinin abonelik başlatma kadar kolay olması yönünde uygulamaların güçlendirilmesi değerlendirilebilir.

5. Sahte yorum, değerlendirme ve yanıltıcı kullanıcı içerikleri
İnternet ortamındaki tüketici yorumları ve puanlamalar satın alma kararını doğrudan etkileyebilmektedir. Gerçek tüketici deneyimini yansıtmayan sahte yorumların, manipüle edilmiş puanlamaların ve gerçeğe aykırı kullanıcı içeriklerinin önlenmesine yönelik denetim ve yaptırım mekanizmalarının güçlendirilmesi gerekmektedir.

6. Tüketicinin kişisel verilerinin ticari amaçlarla kullanılması
Tüketicilerin kişisel verilerinin reklam, pazarlama ve profil oluşturma amacıyla kullanılmasında tüketicinin bilgilendirilmesi ve ilgili veri koruma kurallarına uygunluğun sağlanması önem taşımaktadır. Tüketici mevzuatı ile kişisel verilerin korunmasına ilişkin düzenlemeler arasındaki uygulama uyumunun güçlendirilmesi faydalı olacaktır.

7. Tüketici hakem heyetlerinin etkinliğinin artırılması
Tüketici uyuşmazlıklarının hızlı ve düşük maliyetle çözümlenmesi bakımından tüketici hakem heyetlerinin önemli bir işlevi bulunmaktadır. Artan başvuru sayıları ve uyuşmazlıkların teknik niteliği dikkate alınarak heyetlerin personel, teknik altyapı ve uzmanlık kapasitesinin güçlendirilmesi önem arz etmektedir.

8. Kırılgan tüketici gruplarının korunması
Yaşlılar, çocuklar, engelliler, dijital okuryazarlığı düşük kişiler ve ekonomik açıdan daha dezavantajlı tüketiciler açısından mevcut koruma mekanizmalarının güçlendirilmesi gerekmektedir. Bilgilendirme ve başvuru süreçlerinde erişilebilirlik ve anlaşılabilirlik ilkelerine daha fazla önem verilmelidir.

9. Tüketici bilincinin artırılması
Tüketicinin korunmasında yalnızca denetim ve yaptırım mekanizmalarının değil, tüketicinin bilinçlendirilmesinin de önemli olduğu değerlendirilmektedir. Okullarda tüketici bilincine yönelik eğitimlerin artırılması, kamu kurumları ve tüketici örgütleri tarafından düzenli bilgilendirme faaliyetleri yürütülmesi faydalı olacaktır.

10. Denetim mekanizmalarının güçlendirilmesi
Tüketici mevzuatına aykırılıkların tespitinde klasik denetim yöntemlerinin yanı sıra dijital denetim, veri analizi ve risk esaslı denetim yöntemlerinden daha fazla yararlanılması önerilmektedir. Özellikle e-ticaret siteleri ve dijital platformlarda gerçekleştirilen ticari faaliyetlerin etkin biçimde izlenmesi önem taşımaktadır.

11. Kurumlar arası koordinasyonun artırılması
Tüketicinin korunması; ticaret, elektronik iletişim, kişisel verilerin korunması, finans, rekabet ve diğer birçok alanla doğrudan ilişkilidir. Farklı kurumların görev alanına giren konularda koordinasyon ve bilgi paylaşımının artırılması, mükerrer uygulamaların ve yetki karmaşasının azaltılmasına katkı sağlayacaktır.

Diş protez laboratuvarlarının, diş hekiminin ölçü ve teknik talimatları doğrultusunda kişiye özel üretim yapması nedeniyle; klinik uygulamadan kaynaklanan sorunlarla laboratuvarın teknik üretim kusurunun ayrıştırılması gerekmektedir. Şorumluluğun kusura göre belirlenmesi ve kişiye özel üretilen protezlerde iade/bedel iadesi hükümlerinin ürünün niteliği dikkate alınarak uygulanması önerilmektedir.

Diş protezleri standart bir tüketici ürünü olmayıp kişiye özel hazırlanmaktadır. Ayıplı hizmet, garanti, ücretsiz yeniden yapım ve bedel iadesi uygulamalarında sağlık mevzuatı ile tüketici mevzuatı arasında oluşan tereddütlerin giderilmesi; diş hekiminin klinik işlemleri ile laboratuvarın teknik üretim sorumluluğunun açıkça ayrılması önerilmektedir.

Tüketici şikayetlerinde diş protez laboratuvarlarının yalnızca kendi teknik üretim kusurları bakımından sorumlu tutulması, klinik uygulamalardan kaynaklanan hususların ise ilgili sağlık hizmeti kapsamında değerlendirilmesi önemlidir, Uyuşmazlıklarda teknik bilirkişi incelemesi yapılması ve tarafların sorumluluklarının açıkça belirlenmesi önerilmektedir.

İlgili Kanun çerçevesinde tüketiciyi korumalarında kayıt dışı çalışanların mal ve can güvenliğin konusunun önüne geçilebilmek için 5362 Sayılı Kanun çerçevesinde, özel servislerle ilgili yetki belgesi düzenlenerek  5362 Sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Kanun çerçevesinde Mesleki Odalarından her yıl alacakları yetki belgelerini Ticaret il Müdürlükleri tarafından yetki belgelerini alma zorunluluğu getirilmesi yetki belgelerini almayanlara gerekli cezai işlemlerin yapılması.

Özel servislerle ilgili Elektronik Bakım/Onarım, Beyaz Eşya, Cep Telefonu, Elektrik Bakım/Onarım, Sıhhi Tesisat Bakım/Onarım, İnşaat Sahasında Bakım/Onarım vb. gibi özel servislerle ilgili 5362 Sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Kanunu’nun 60. maddesi çerçevesinde TESK tarafından müşteri servis fişi basılması. Basılan fişlerin ihtisas Federasyonları olanlar

Federasyonlarından olmayanlar Birlikleri tarafından servis fişlerinin temin edilmesinin sağlanması.

1. ve 2. maddelerde açıkladığımız konular hakkında yönetmeliklerin değiştirilmesi gerekmektedir.

–Tüketicinin haklarını yeterince bilmesi, tüketici hakları konusunda e-devlet, sosyal medya vs. bilgilendirme yapılmalı.

-Ayıplı mal konusunda ispat sorunları, bilirkişi süreçleri hızlanmalı, teknik inceleme oluşturulmalı.

-Servis ve garanti sorunları, tüketicinin servis sürecini elektronik ortamda takip etmesi sağlanmalı.

-Sık mevzuat değişikliği, değişiklikler öngörülebilir tarihlerde yapılmalı, esnaf ve işletmelere yeterli uyum süresi verilmeli.

-İnternet satışlarında mevzuatın geriden gelmesi, sosyal medya, influencer reklamları düzenli olarak güncellenmeli.

-Mevzuatın dağınık olması, Yönetmelik tebliğ kılavuz tek bir mevzuat sistemi altında birleştirilmeli, ilgili kanun maddesiyle bağlantılı şekilde gösterilmeli.

-Tüketicinin bilinçlendirilmesi.

-Esnaf ve işletmelerin mevzuat konusunda bilgilendirilmesi.

-Cayma ve iade süreçleri.

-Garanti ve satış sonrası hizmetler.

Sorun: Gıda maddelerinin, özellikle Ekmek ve Ekmek çeşitlerinin çabuk bozulabilir ve son tüketim tarihi kısa ürünler olması nedeniyle “Ayıplı mal” ve iade süreçlerinde tüketici (marketler ve bayiler) ile Fırıncı arasında yaşanan belirsizlikler.

Çözüm Önerisi: Ambalajsız ve günlük tüketilen temel maddelerin iade ve değişim koşullarına ilişkin özel standartların netleştirilmesi; hijyen ve Gıda güvenliği gerekçesiyle ambalajı açılmış veya muhafaza koşulları doğrulanamayan ürünlerde keyfi iadelerin sınırlandırılması.

Sorun: Ekmek Üretiminde kullanılan ham maddelerdeki fiyat belirsizlikleri

Çözüm önerisi: Ekmek fiyatları ile ilgili tarife alınırken 5362 Meslek Kuruluşları Kanununun 62. Maddesine göre Ekmek fiyat tarifesi alınabilmektedir. Fırıncı meslektaşlarımız, Ekmek üretiminde kullandığı ham maddelerden dolayı tüketici durumundadır. Ekmek fiyat tarifesi Bakanlık izni olmasına rağmen, Ekmek üretiminde Fırıncılarımızın tükettiği hammaddeler (un, maya, akaryakıt, doğalgaz vb.) Ekmek fiyat tarifesi gibi Bakanlık izni olmadan zam yapıldığı için Fırıncı esnafımızın mağdur olduğu aşikârdır. Bu konudaki çifte standart giderilmelidir.

Sorun: Ruhsatsız Ekmek ve Ekmek çeşitleri yapan işletmelerde denetimsizlik

Çözüm önerisi: Merdiven altı ve ruhsatsız üretim yapan işletmelerin haksız rekabet oluşturması ve tüketici sağlığının riske atmasının önüne geçilmesi amacıyla denetim mekanizmalarının sıklaştırılması.

* Ayıplı Mal ve Hizmetler: Alınan ürünün bozuk, kusurlu veya vaat edilen özellikleri taşımaması.

* Yanıltıcı Reklamlar ve Etiketler: Ürünlerin gerçeği yansıtmayan reklamlarla satılması veya raftaki fiyatla kasadaki fiyatın uyuşmaması.

* Haksız Sözleşme Şartları: Sözleşmelerde tüketicinin aleyhine olan ağır ve tek taraflı maddeler.

* Satıştan Kaçınma veya Stokçuluk: Firmaların ürün veya hizmet satmaktan kaçınması ya da suni kıtlık yaratması.

* Satış Sonrası Sorunlar: Kötü müşteri hizmetleri, yetersiz garanti desteği ve yedek parça bulma zorlukları.

* Çevrimiçi Dolandırıcılık: Güvenli olmayan siteler, sahte e-ticaret sayfaları ve teslim edilmeyen kargolar.

Denetim ve yaptırımların artırılması. Kanun uygulayıcıların tüketici lehine kanun ve mevzuatların uygulanması.

–

İnşaat, tadilat, bakım-onarım ve benzeri hizmetlerde ayıplı hizmet değerlendirmesinin, işin teknik niteliği ve sözleşmede belirlenen şartlar dikkate alınarak yapılması gerekmektedir. Uygulamada tüketici talepleri ile hizmet sağlayıcının sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesinde teknik değerlendirme konusunda sorunlar yaşanabilmektedir.

Bu kapsamda; hizmetin ayıplı olup olmadığının tespitinde bağımsız ve alanında uzman teknik bilirkişi/uzman görüşüne başvurulması, tüketicinin talebi ile hizmet sağlayıcının kusur ve sorumluluğu arasında açık bir illiyet bağı aranması ve tüketicinin kendi müdahalesinden, yanlış kullanımından veya üçüncü kişilerin yaptığı işlemlerden kaynaklanan zararların hizmet sağlayıcısına yükletilmemesi gerektiği değerlendirilmektedir.

Ayrıca küçük esnaf ve sanatkârların büyük işletmelerle aynı yükümlülüklere tabi tutulmasının oluşturduğu ekonomik ve bürokratik yüklerin azaltılması, sözleşme ve bilgilendirme süreçlerinin sadeleştirilmesi önem arz etmektedir.

İnşaat ve tadilat sektöründe sunulan hizmetlerin niteliğinin farklı olması nedeniyle, standart tüketici sözleşmelerinin her iş türüne aynı şekilde uygulanması uygulamada sorunlara neden olabilmektedir.

İnşaat, tadilat, bakım-onarım ve benzeri hizmetler için işin kapsamı, kullanılacak malzeme, teslim süresi, ödeme şekli, ek işler, işveren/tüketici kaynaklı gecikmeler ve ayıp değerlendirmesini açıkça düzenleyen örnek sözleşme ve bilgilendirme formlarının Ticaret Bakanlığı tarafından hazırlanarak esnaf ve sanatkârların kullanımına sunulması önerilmektedir.

Ayrıca Tüketici Hakem Heyetlerinde inşaat ve teknik hizmetlere ilişkin uyuşmazlıklarda sektörün teknik özelliklerinin dikkate alınması ve gerektiğinde ilgili meslek odalarından veya yetkin teknik uzmanlardan görüş alınmasına imkân sağlayacak bir uygulamanın geliştirilmesi önerilmektedir.

Tüketicinin korunması ile esnaf ve sanatkârın haklarının dengeli şekilde korunması gerektiği değerlendirilmektedir. Özellikle küçük ölçekli işletmeler açısından yüksek tutarlı idari yaptırımlar ve teknik değerlendirme gerektiren uyuşmazlıklar ciddi ekonomik sonuçlar doğurabilmektedir.

Bu nedenle mevzuatın uygulanmasında iyi niyetli ve kusursuz hizmet sağlayıcıların korunması, teknik uyuşmazlıklarda uzman incelemesinin etkin şekilde kullanılması, tüketici ile hizmet sağlayıcı arasında uyuşmazlık çıkmasını önleyecek açık ve sade sözleşme modellerinin yaygınlaştırılması ve meslek odalarının görüşlerinin mevzuat çalışmalarında daha etkin şekilde alınması önerilmektedir.

a) Kanunun amacı tüketiciyi korumak ama büyük bir e-ticaret platformu ile küçük çaplı e-ticaret platformları eşit şekilde değerlendirilmemeli.

b) Her ne kadar Tüketici Hakem Heyetleri Bilirkişilik Yönetmeliği bulunsa da

Tüketici Hakem Heyetleri ayıplı mal veya hizmet konusunda sadece belge veren kuruluş değil aynı zamanda sorun ile alakalı teknik bilgiye sahip sorumluluk alabilecek derecede uzman olmalı veya uzman bulundurmalı. Amaç tüketiciyi korumak olsa da kötü niyetli tüketicilerinde vardır.

c) Mesafeli sözleşme kapsamı daha ayrıntılı belirlenmeli, satışlar sadece web sitesi üzerinden değil Instagram, whatsApp, Tiktok, dropshipping, influencer satışları gibi ortamlarda yapılmaktadır.

a) Mevzuat tüketici için ulaşılabilir olmalı, online ve telefon ile karşılaşılan sorunlarda yönlendirmek adına.

Tüketici Mevzuatına ilişkin yukarıda belirtilen hususlar dışında, sunulacak başka bir konu bulunmamaktadır.

Tüketici Hakem Heyetine başvuru yaparak çözüm önerilerini oradan halletmektedir.

Tüketici ile ilgili çıkan kanun yönetmelik tüketicinin haklarında olduğu için ek bir ilave görüşümüz yoktur.

–

Genellikle internet satışlarında yaşanan ayıplı mal veya hizmet için daha geniş şekilde tüketicinin hakkına yönelik çözümleri bulunabilir. Araştırma yapılmadan iade olması veya iade işlemi başlatılmadan birebir değişim yapılması gibi.

Örneğin hangi platform olursa olsun (TRENDYOL, HEPSİ BURADA vb.) aracı firmanın yaptığı hatayı veya sorunların çözümsüzlüğünde bu platform sorumlu tutularak tüketicinin korunması gerekmektedir.

Tüketiciler elektronik alışverişlerinde daha fazla taksit seçeneği ister.

Turizm veya eğlence ödemelerinde ilave ek taksit ister.

Abonelik sözleşmelerinin iptalinde cayma bedeli hiç olmamalı.

Tüketici hakları korunurken küçük esnafın hakkaniyet ölçüsünde korunması esastır. Tüketici Hakem Heyetleri süreçlerinde esnafın savunma haklarının güçlendirilmesi, asılsız başvurularda esnafın mağduriyet yaşamaması ve denetimlerde ilk tespitte doğrudan idari para cezası uygulanması yerine esnafa makul bir uyum ve ihtar süresi tanınmasına yönelik kanuni düzenleme yapılması talep edilmektedir.

İkincil mevzuat kapsamındaki Garanti ve Cayma Hakkı düzenlemelerinde; ambalajı açılmış, özel muhafaza gerektiren veya taze işlenen gıda ürünleri (kuruyemiş, çekirdek kahve vb.) için iade şartları netleştirilmelidir. Tüketici mağduriyetini önlerken esnafı da hijyenik risklerden ve keyfi iadelerden koruyacak net uygulama kılavuzları hazırlanmalıdır.

Sigara firmalarının esnafımızdan sigara alımlarında %1 oranında fark uygulamaktadır, esnafımız açısından mağduriyet oluşturmaktadır. Bizler müşterilerimizden kredi kartından bu tür farkları alamazken, tedarikçi firmaların esnafımıza aynı ürün üzerinden ek maliyet oluşturmaktadır.

Bu konuda hakkaniyetli bir düzenleme yapılması ve esnafımızın mağduriyetinin giderilmesini talep ederiz.

Esnafımızın satmış olduğu mermer, granit gibi doğal taşların doğası gereği barındırdığı renk, desen veya damar farklılıklarının tüketici tarafından ayıplı mal olarak Tüketici Hakem Heyetine taşınması. Çözüm olarak doğal taş kullanılan ürünlerin ayıplı mal tanımının doğasına uygun değerlendirilmesine ve mermercilik mesleğinden uzman bilirkişilerin atanması.

Tamamen müşterilerin verdiği ölçüye ve mutfağına özel kesilip hazırlanan mermer ürünlerinde, müşterinin keyfi sebeplerle haksız yere cayma hakkını kullanmaya çalışarak ürünü iade etmek istemesi.

Çözüm, tüketici sözleşmeleri yönetmeliklerinde yer alan tüketicinin özel istekleri doğrultusunda hazırlanan mallar kapsamındaki cayma hakkı istenmesi, hakem tarafından esnafı koruyacak şekilde uygulanması.

–

Oto Bakım ve Onarım hizmetlerinde işçilik yedek parça ve ilave işlemler nedeniyle tüketici ile esnaf arasında zaman zaman uyuşmazlık yaşanmaktadır.

Sektörün teknik özelliklerine uygun düzenlemeler yapılması önerilmektedir.

Uyuşmazlıkların değerlendirilmesinde tüketici beyanının yanı sıra iş emri, servis kayıtları, müşteri onayları ve teknik inceleme sonuçlarının birlikte dikkate alınması önerilmektedir.

Pastane, tatlıcı, şekerci ve benzeri küçük işletmelerimizde fiyat etiketi, kampanya duyurusu, tüketicinin bilgilendirilmesi, reklam ve benzeri yükümlülükler çoğunlukla işletme sahibi tarafından bizzat yürütülmektedir. Tüketiciyi yanıltma kastı veya tüketici zararının bulunmadığı; ancak mevzuatın teknik hükümlerinin eksik ya da hatalı uygulanmasından kaynaklanan giderilebilir nitelikteki aykırılıkların da doğrudan idari yaptırımla karşılaşabilmesi küçük esnaf açısından ağır ekonomik sonuçlara yol açabilmektedir.

Tüketici mağduriyetine veya ekonomik zarara yol açmayan, aldatma kastı bulunmayan, ilk kez tespit edilen ve giderilebilir nitelikteki aykırılıklarda esnaf ve sanatkâra öncelikle yazılı uyarı yapılarak makul bir düzeltme süresi verilmesi; aykırılığın verilen süre içerisinde giderilmemesi veya tekrarı halinde idari yaptırım uygulanmasına yönelik bir mekanizma oluşturulmalıdır. Böylelikle denetimin etkinliği azaltılmadan “rehberlik–düzeltme–yaptırım” şeklinde kademeli bir sistem oluşturulabilecektir.

Aynı sektörde faaliyet göstermekle birlikte tek işyerinde birkaç çalışanıyla faaliyet gösteren mahalle pastanesi ile çok sayıda şubesi bulunan büyük ölçekli işletmelerin ekonomik güçleri, organizasyon yapıları ve mevzuata uyum kapasiteleri aynı değildir. Aynı nitelikteki idari yaptırımın ekonomik büyüklükleri birbirinden önemli ölçüde farklı işletmeler üzerinde aynı sonucu doğurmadığı; küçük esnaf bakımından işletme sermayesini ve faaliyet devamlılığını etkileyebilecek derecede ağır sonuçlar meydana getirebildiği açıktır.

İdari yaptırımın belirlenmesinde; işletmenin ölçeği ve ekonomik büyüklüğü, ihlalin niteliği, kusurun ağırlığı, tüketici zararının oluşup oluşmadığı, ihlalden ekonomik menfaat sağlanıp sağlanmadığı, aykırılığın giderilip giderilmediği ve tekrar durumu birlikte dikkate alınmalı; küçük esnaf ve sanatkârlar bakımından ölçülü ve kademeli yaptırım sistemi benimsenmelidir.

Somut sorun ve gerekçe: Odamızın faaliyet alanı açısından en önemli sorunlardan biri, sosyal medya platformları üzerinden gerçekleştirilen kayıt dışı gıda üretimi ve satışıdır. Kayıtlı bir pastane veya tatlıcı; işyeri açma ve çalışma ruhsatından vergisel yükümlülüklere, çalışanların SGK yükümlülüklerinden gıda mevzuatı ve hijyen şartlarına kadar çok sayıda yükümlülüğü yerine getirmektedir. Buna karşılık sosyal medya üzerinden ticari ve süreklilik arz edecek şekilde pasta, tatlı ve benzeri gıda satışı gerçekleştiren kayıt dışı kişiler bakımından tüketicinin çoğu zaman ürünün kim tarafından, nerede ve hangi şartlarda üretildiğini dahi bilmesi mümkün olmayabilmektedir. Bu durum yalnız kayıtlı esnaf açısından haksız rekabet oluşturmamakta; aynı zamanda gıda güvenliği, izlenebilirlik ve tüketicinin muhatabını belirleyebilmesi bakımından da risk oluşturmaktadır. Nitekim 30. Tüketici Konseyi gündeminde doğrudan “Sosyal Medya Platformlarında Yapılan Alışverişlerde Tüketicinin Korunması Çalıştayı” yer almaktadır.  Önerimiz: Sosyal medya platformları üzerinden ticari ve süreklilik arz eden gıda satışlarında satıcının ticari kimliğinin ve ilgili kayıt bilgilerinin tüketici tarafından doğrulanabilmesini sağlayacak mekanizmalar geliştirilmelidir. Ticaret Bakanlığı, Tarım ve Orman Bakanlığı, vergi idaresi, yerel yönetimler ve ilgili diğer kurumlar arasında kayıt dışı gıda satışlarına ilişkin etkin veri paylaşımı ve denetim mekanizması oluşturulmalıdır.

Simitçi, pideci ve çörekçi esnafı açısından mevcut sistemde en büyük sorun, fiyat tarifesi zorunluluğunun piyasa gerçeklerinden kopuk şekilde işlemesidir. Günlük değişen maliyetler karşısında esnafın sabit tarifeyle satış yapmaya zorlanması, doğrudan zarar edilmesine neden olmaktadır.

Aynıca tüketici şikâyet süreçlerinde küçük esnaf ile zincir işletmeler arasında ayrım yapılmaması, esnafın aleyhine sonuçlar doğurmaktadır.

Çözüm: Fiyat tarifesine ek olarak “maliyet endeksli esnek fiyat aralığı sistemi” getirilmelidir. (Örneğin belirlenen fiyatın =10 bandında satış serbestisi Oda tarafından aylık değil, haftalık maliyet bülteni yayımlanarak fiyat güncellemeleri hızlandırılmalıdır Tüketici başvurularında, karar öncesi oda görüşü zorunlu hale getirilmelidir.

Küçük esnaf için basitleştirilmiş şikâyet savunma sistemi oluşturulmalıdır.

Sahada en çok sorun yaratan konu, mevzuatın açık olmamasından ziyade uygulayan kurumlar arasında yorum farkı bulunmasıdır. Aynı işletme farklı denetimlerde farklı değerlendirmelere maruz kalabilmektedir. Bu durum esnafın öngörülebilirliğini ortadan kaldırmakta ve cezai riskleri artırmaktadır.

Çözüm önerisi:

Tüm denetim birimleri için “tek sayfalık standart kontrol listesi” zorunlu hale getirilmelidir.

Denetimden önce cezaya değil, uyarı + düzeltme süresi esaslı sistem uygulanmalıdır.

Esnaf odaları bünyesinde “mevzuat danışma hattı” kurulmalıdır.

Yeni düzenlemelerde doğrudan yürürlüğe girmek yerine pilot bölge uygulaması yapılmalıdır.

Sektörümüz, düşük kar marjı ile çalışan ve tamamen günlük nakit akışına bağlı bir yapıya sahiptir. Mevcut sistemde esnaf. maliyet baskısı ile tüketici beklentisi arasında sıkışmış durumdadır. Özellikle fiyat tarifesi nedeniyle oluşan baskı, uzun vadede kayıt dışılığa yönelme, kalite düşüşü ve işletme kapanmaları gibi riskler doğurmaktadır.

Tarafımızca önerilen çözüm modeli:

Gıda esnafı için “maliyet destekli sübvansiyon sistemi” (özellikle un ve enerji kalemlerinde) uygulanmalıdır.

Fiyat tarifeleri yılda birkaç kez değil, dinamik veriyle otomatik güncellenebilir hale getirilmelidir.

Küçük esnaf için vergi ve SGK yüklerinde dönemsel esneklik sağlanmalıdır.

Oda, belediye ve bakanlık arasında ortak veri paylaşım sistemi kurulmalıdır (maliyet-fiyat takibi için).

Sonuç: Simit, pide ve çörek üretimi yapan esnafın sürdürülebilirliğinin sağlanabilmesi için mevcut tüketici mevzuatımın. piyasa gerçekleriyle uyumlu, esnek ve esnafı koruyucu bir yapıya kavuşturulması gerektiği değerlendirilmektedir.

* İstenen saç kesiminden farklı bir kesim yapılması,

* Müşterinin istediği saç renginden belirgin biçimde farklı bir renk ortaya çıkması,

* Saç boyama veya açma işlemi sonucunda saçın ciddi şekilde zarar görmesi,

* Kararlaştırılan işlemden farklı bir hizmet verilmesi,

* Reklamda veya sosyal medya paylaşımında vaat edilen sonuç ile fiilen sunulan hizmet arasında önemli fark bulunması.

Çözüm Önerileri:

İşlem Öncesi Açık Bilgilendirme

Hizmet Talebinin Kayıt Altına Alınması

İşlem Öncesi Fotoğraf ve Risk Kaydı

Fiyatlandırmada Şeffaflık

Standart Sözleşme ve Bilgilendirme Formlarının Kullanılması

Uyuşmazlıkların Öncelikle İşletme İçinde Çözülmesi

Berber ve kuaförlük hizmetlerinin tüketici hukuku bakımından değerlendirilmesi, yalnızca hizmetin ayıplı olup olmadığının tespitinden ibaret değildir.

Tüketicinin işlem öncesinde yeterli biçimde bilgilendirilmesi, hizmet bedelinin açık ve anlaşılır şekilde belirlenmesi, tüketicinin talebinin ve taraflar arasındaki anlaşmanın ispatlanabilmesi, standart sözleşme koşullarının haksız şart oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi ve uyuşmazlıkların etkin biçimde çözümlenmesi de önem taşımaktadır. Bu nedenle berber ve kuaförlük hizmetlerinde tüketicinin korunması, bir yandan tüketicinin ekonomik ve kişisel menfaatlerinin güvence altına alınmasını, diğer yandan hizmet sağlayıcının hukuki sorumluluğunun sınırlarının belirginleştirilmesini gerektiren çok yönlü bir hukuki mesele olarak karşımıza çıkmaktadır.

Berber ve kuaförlük hizmetleri, tüketici hukuku bakımından günlük yaşamda çok sayıda tüketici işleminin gerçekleştiği önemli bir hizmet alanıdır. Bu hizmetlerin kişisel bakım ve estetik niteliği, tüketici hukukunun genel hükümlerinin uygulanmasında kendine özgü sorunların ortaya çıkmasına neden olmaktadır.

Esnaf ve sanatkârların ekonomik gücü çoğu zaman büyük sermayeli şirketler karşısında zayıftır. Ancak kanun, esnafı koruyucu özel bir “ara statü” tanımlamadığı için esnaf, dev distribütörler (dağıtıcılar) karşısında tamamen korumasız kalmaktadır.

* Kanuni uygulamalara göre ekran barındıran (telefon, televizyon, tablet) cihazlarda tek bir ölü piksel bile doğrudan “ayıplı mal” kabul edilmektedir. Tüketici bu durumda doğrudan değişim veya bedel iadesi talep edebilir. Ancak büyük üretici ve distribütör firmalar, kendi küresel standartlarını (örneğin; 3 ölü piksele kadar normaldir) öne sürerek küçük esnaftan gelen iade/değişim taleplerini reddetmektedir. Bu durum, esnafı tüketiciye karşı tek başına sorumlu ve mağdur durumda bırakmaktadır.

* Elektrikli ve elektronik cihazların bozulma nedenlerinin başında şebekedeki voltaj dalgalanmaları veya ani gerilim yükselmeleri gelir.

Esnafın Karşılaştığı Sorun: Cihazı yanan tüketici doğrudan satıcı esnafa başvurarak ayıplı mal iddiasıyla hakkını aramaktadır.

Aslında sorumluluk Elektrik Dağıtım Şirketine ait olmasına rağmen, Tüketici Hakem Heyetleri teknik detayları tam incelemeden faturayı kesen esnafı haksız bulabilmektedir. Esnaf, arızanın voltaj hatasından kaynaklandığını ispat etmek için ciddi bir bürokratik çaba sarf etmek zorunda kalmaktadır.

* Tamir ve teknik servis hizmeti veren esnaflar için 6502 sayılı Kanunun 70. Maddesi (ayıplı hizmet) büyük risk oluşturur. Örneğin; tamir için bırakılan ve içi açılan bir elektronik kartın üzerindeki mikroskobik hasarların cihaz gelmeden önce mi olduğu, yoksa tamir sırasında mı oluştuğu konusu tam bir muammadır. Esnaf, işleme başlamadan önce cihazın her detayını kayıt altına alacak kurumsal bir altyapıya sahip olmadığından, Hakem Heyetlerinde ispat yükü altında ezilmektedir.

–

–

Milli piyango ve şans oyunları bayiliği yürüten esnafımız bayi konumundadır. Şans oyunları bilet ve kuponların niteliği anın ifa edilen hizmetler kapsamında değerlendirilmesi cayma hakkı iade süreçlerinde yaşanan belirsizliklerin önüne geçilmesi önemlidir.

Bayilerin teknik alt yapıdan kaynaklı sorunlarda tüketici nezdinde doğrudan sorumlu tutulmamalıdır.

Şans oyunları sektörünün kendi özgü yapısı bayilerimize zorunlu imzalatılan sözleşmeler bayilerimize de koruma sağlanmalı, uyuşmazlık durumunda lisans sahibi ana kurumlar ile bayi sorumluluk sınırlarının açıkça ayrıştırılması gerekir.

Tüketici ile satıcı veya hizmet sağlayıcı, imalatçı veya küçük esnaf arasında yaşanan sorunların başında; Satıcı veya hizmet sağlayıcı, imalatçı veya küçük esnafın satışı yapılan veya hizmet alınan ya da imal edilen ürün ve hizmetlerin vasıf ve niteliklerinin hangi işin ve nasıl yapılacağının kesin ve yazılı olarak verilmemesi, Tüketicinin de hem nitelik ve hem de mali açıdan sorunlu belgeleri almamalarından kaynaklanmaktadır.

Çok kapsamlı olan Bu Kanunun ilgili yönetmelik ve tebliğlerin ve de konuya ilişkin olarak Tüketici Hakem Heyetlerine intikal eden tüm hususların 3 gün gibi bu kadar kısa sürede araştırılıp incelenmesi ve bu konularda bir görüş oluşturularak bildirilmesi mümkün olamamıştır.

–

Taşınmaz ticareti sektöründe 6502 sayılı Kanun ve ilgili mevzuatın uygulanması genel olarak tüketicilerin haklarının korunmasına önemli katkı sağlamakta, bununla birlikte, emlak işletmelerinin faaliyet alanına özgü bazı konularda uygulamaya yönelik açıklamalara ihtiyaç duyulabilmektedir.

Özellikle emlak işletmelerinin aracılık hizmetinden doğan sorumlulukları, hizmet bedelleri, sözleşmeler ve tüketici ile işletme arasındaki hak ve yükümlülüklerin daha açık şekilde belirlenmesinin uygulamada yaşanabilecek tereddütleri azaltacağı düşünülmektedir.

Taşınmaz ticaretiyle ilgili farklı mevzuatların birlikte uygulanması nedeniyle zaman zaman uygulamada farklı değerlendirmeler ortaya çıkabilmektedir.

Bu nedenle, emlak işletmelerinin mevzuatı daha kolay ve doğru şekilde uygulayabilmesi amacıyla açıklayıcı rehberler, örnek sözleşmeler ve uygulama örneklerinin hazırlanmasının yararlı olacağı düşünülmektedir.

Tüketicilerin haklarının korunması ile birlikte, mevzuata uygun şekilde faaliyet gösteren emlak işletmelerinin de hak ve sorumluluklarının açık biçimde belirlenmesinin önemli olduğunu düşünüyoruz,

Özellikle internet ve sosyal medya üzerinden gerçekleştirilen taşınmaz ilanlarında, yetkili ve mevzuata uygun faaliyet gösteren işletmeler ile bireysel ilanların birbirinden daha net şekilde ayrılması, tüketicilerin doğru bilgiye ulaşmasına katkı sağlayacaktır.

Ankara Tüm Emlakçılar Meslek Esnaf Odası olarak (ATEM) yeni düzenlemeler hazırlanırken Meslek Odalarını ve sektör temsilcilerinin görüşlerinin alınmasının, uygulamanın sahadaki ihtiyaçlara daha uygun şekilde şekillenmesine katkı sağlayacağı kanaatindeyiz. Tüketicilerin ve sektörümüzün karşılıklı haklarımın gözetildiği, anlaşılır ve uygulanabilir bir mevzuat yapısının oluşturulmasına katkı sunmaya ve ilgili kurumlarla iş birliği içerisinde çalışmaya her zaman hazır olduğumuzu belirtmek isteriz.

Hakem heyetinde görev alacak kişilerin mezuniyet durumuna bakılarak değil mesleki bilgi, tecrübeye sahip ve Usta öğreticilik/Ustalık belgesi olan kişiler arasından seçilmesi hem tüketici hem üreticiler yönünden daha adaletli bir platform sağlayacaktır.

Kullanıma bağlı deformasyonlar ile üretim hatalarının ayrımı konusunda sektöre özgü teknik kriterler oluşturulmalıdır.

Haksız ve dayanaksız tüketici başvurularının esnaf üzerinde oluşturduğu mali yük azaltılmalıdır.

İade, ayıplı mal ve garanti uygulamalarında sektörün özellikleri dikkate alınarak daha açık düzenlemeler yapılmalıdır.

Hakem heyetlerinde sektör temsilcilerinin (Meslek Odalarının) görüşüne başvurulmasını sağlayacak düzenleme getirilmelidir.

Tüketici ile esnaf arasında uzlaşmayı teşvik eden mekanizmalar güçlendirilmelidir.

Ayakkabı ve çanta sektörüne yönelik tüketici bilgilendirme çalışmaları artırılarak hem tüketicinin hem de esnafın hak kayıpları önlenmelidir.

30.09.2026 tarihinde gerçekleşecek olan 30. Tüketici Konseyi’nde Federasyonlar onlar ve ihtisas odalarından bir temsilci istenmesi önemli görülmektedir.